Kjærleik

Innledning
I denne artikkelen vil jeg analysere tre tekster fra perioden romantikken: Johann Wolfgang von Goethes "Utrdag frå Unge Werthers lidelser", Bernhard Herres "Seterpiken og jegeren", og Henrik Wergelands "Det første håndtrykk".

Jeg vil sammenligne form og innhold i tekstene og vise romantiske trekk som finnes i dem. På denne måten vil jeg gi en dypere forståelse av romantikkens kjerneideer og hvordan de er uttrykt i disse verkene.

Utdrag
Hovudpersonens sterke kjærleik blir tydeleg uttrykt i teksten, gjennom hans skildring av kjenslene sine for ei kvinne.

Lesaren får innsikt i kor høgt han elskar henne, medan det ikkje vert fortalt noko om kjenslene til kvinna eller korleis ho føler seg. Det er tydeleg at hovudpersonen er fullstendig besatt av henne.

Teksten er svært uttrykksfull og prega av intense kjensler, som karakteriserer bruk av romantiske trekk i teksten.

I Bernhard Herres "Seterpiken og jegeren" blir det lagt stor vekt på skildringa av seterjenta. Teksten startar med ein introduksjon, der ein forteljar blir presentert.

I byrjinga verkar det som om forteljaren er berre refererande, men mot slutten av teksten skiftar forteljaren til å vera ein eg-forteljar.

Det er ikkje heilt klart kva rolle forteljaren har, men det kan hende at forfattaren har valt ein eg-forteljar som er refererande i byrjinga og skriv objektivt.