• Norsk
  • Utdanning: Vg2
  • Karakter: 5
  • Ord: 1618

Innledning
«Det norske språket er ein vits» av Sanna Sarromaa blei publisert i Verdens Gang (VG.no) 07.mars 2020.

Ifølge wikepedia.no var VG lenge «[...]Norges største riksdekkande tabloidavis helt fra 1981 til 2010.» kor den blei forbigått av Aftenposten.

Det er eit debattinnlegg som ligg under nyheiter og meiningar hos VG, og blei posta i forbindelse med ein stor språkdebatt som gjekk føre.

I denne oppgåva skal eg ta føre meg dei retoriske appellformane, sjå på argumentasjonen og dei språklege verkemidla.

Sarromaa er forfattar og forskar av finsk opphav, og har jobba som vikar som norsklærar.

Teksta handlar om at det norske skriftspråket byrjar og likne for mykje på det norske talespråket og at det er for mange valmoglegheiter som gjer folk forvirra.

Innholdsfortegnelse
Innleiing
Diskusjon
- Open Argumentasjon
- Skjult Argumentasjon
- Språklege Verkemiddel
Oppsummering

Utdrag
Døma ho framhevar frå då ho var norsklærar er nok sannsynlegvis korrekte. På den andre sida, skriv dei fleste på data i dag.

Da vil rettskrivingsprogrammet ta bort dei fleste skrivefeil. Så spørsmålet blir jo kor relevant dette problemet eigentlig er i dag.

Ein person som blir nemnt i teksta er Geir Wiggen. Han er professor i nordiske språk, og han leia bokmålseksjonen i språkrådet på 90-tallet.

Forfattaren kunne her lånt autoritet frå han, men det gjer ho ikkje fordi ho seier fort at ho er ueinig i hans argumentasjon. Begge deira argument virka logiske.

Ein kan forstå tankerekka til Geir Wiggen, at han ville endra skriftspråket nærmare talemåten. På den måten ville folk kunne få eit nærare forhold til deira skriftspråk, og at det ikkje bare skulle vere akademisk.

På den andre sida kan ein også forstå hennar argumentasjon om at Geir Wiggen sine tankar kan vere feil.

---

I teksta har ho valt og ta i bruk språklege billete for og prøve å forsterka hennar hovudbodskap. Ho skriv blant anna at «[...]språket fremstår som en lapskaus.» som påpekar at språket er blitt rotet og blanda.

Ho brukar også «[...]ferdigheter i grammatikk – og de står ikkje høgt i kurs her på berget.» dette er et eit språkbilete for her i landet.

Ho bruker også analogiknep som ein kontrast, kor ho setter Norge opp mot Frankrike og Finland samanliknar disse.

Fransk har eit normert skriftspråk som dei fleste nordmenn vil sjå på som eit pent språk. Her klarer forfattaren og appellere til logikken hos oss lesarar.