• Norsk
  • Utdanning: Vg3
  • Karakter: 4
  • Ord: 1046

Innholdsfortegnelse
Del a
- Kortsvarsoppgave
Del b
- Analyse Av Alvekongen
Kilder:

Utdrag
Utdraget frå Sagaen om Ravnkjell Frøysgode er skriven av ein ukjend forfattar på 1200-talet og er ein av dei få Islendingsagaene som eksisterer i dag.

Utdraget handlar om Ravnkjell og skildrar hans liv, aasatroen, den norrøne mytologien og hans kjærleik til Frøy kjem godt frem.

I utdraget møter vi Ravnkjell som eigar gården Adalbol, i ein saga vil ære og omdømme alltid vere dei viktigaste verdiane.

Dette visar Ravnkjell som har mykje rikdom, og rikdom vart sjå på som å eiga mykje land, hus, våpen eller gull for eksempel.

Han vart raus delte ut land til andre menn, dette kjem frem gjennom verkemiddelet samanlikning. Han vart kalla Frøysgode, og Frøy er ein gud for fruktbarheit, erotikk, fred og rikdom.

Det vart også gjentatt mange gongar kor høgt han setter Frøy. Vidare vart Ravnkjell skildra med samanlikninga «mild og vennlig» mot sine eigna og «strid og hard» mot andre.

Han «tvang Jøkudalsmennene til å bli tingmennene hans.» dette er ironisk fordi han blir beskriven som ein «Frøysgode».

Ravnkjell heldt eit blot og gav over halvparten av det gildaste han eigde. Da brukas språklege bildar på kor gåvmild han er, med dette blir også ironisk mot at han nekte å betal bøtar om han gjorde skade i ein tvekamp.

Utdraget har ein typisk sagastil. Ravnkjell vart skildra med fleire verkemidlar som ironi og samanlikningar. I tillegg er det mange ironiske språklege bildar.

Diktet Alvekongen er skrevet av Johan Wolfgang Von Goethe i 1782. Goethe var den største forfatteren innenfor den tyskspråklige litteraturen og er blant den internasjonale mest betydningsfulle forfatteren gjennom tidene.

Han var en høyreromantikker og diktet har tydelige romantisketrekk, som kommer frem gjennom at handlingen er ekte og naturlig.

Tematikken er sorgfull og har mye fantasi og stilen er beskrivende og stemningsfull. Diktet handler om en far som rir med sønnen i sine armer en vindfull natt.

Barnet er syk og hallusinerer og ser «alvekongen» og hans døtre som prøver å lokke han til det jeg tolker som dødsriket.

Faren prøver å holde sønnen våken og bortforklare hans hallusinasjoner med naturfenomener som for eksempel «skoddeband» som er tåken.

Da de er fremme ved bestemmelsesstedet ligger sønnen død i armene hans. Vi ser i handlingen at den har en typisk romantiskstil.