Den forgje litterære epoken | Modernisme | Norsk

Innledning
Litteraturen, lyrikken, kunsten, musikken, arkitekturen vi har vekst opp med og blitt fortalt om. Kva har de alle til felles? Modernismen.

Kva er eigentleg modernismen? Kva kjenneteiknar denne epoken som har påverka oss så mykje? Og kvifor har vi blitt påverka av den?

Utdrag
I teksten «Dropp det!» av Franz Kafka skrevet i 1922, er det ekspresjonisme som er hovudtrekket.

Ekspresjonisme er når forfattaren framstiller verda slik dei opplever den inni seg. Teksten handlar om en «jeg» person som ikkje har tid til å finne ut kva han skal med livet.

Han opplever verda annleis enn det den er. Han seier til dømes at «Da jeg sammenlignet tårnuret med mitt eget ur, så eg at det allereie var meget senere enn eg hadde trodd» , og forklarer angsten dette gav ham.

Det kan tolke som om han tenker at han har lite tid i forhold til andre. Han spør så ein politimann om hjelp til å finne vegen, men han seier «Dropp det», her kjem det fram at berre du kan finne vegen din.

Sjølv om ingen konkrete følelsar er beskriven utanom skrekken og usikkerheita, appellerer det til underbevisstheita og det vart klart at mannen trenger meir tid til å finne vegen sin, eller til å finne sin identitet.

Maleriet «Geurnica» av Picasso, 1937, er laget i sympati og i protest mot alle dei sivile liva som gjekk tapt i Spania under en tysk terrorbombing.

Bildet er blitt beskriven som ekspresjonistisk, fordi det utrykker sterke følelsar og forenkla og primitive formar, og kubistisk på grunn av andleta og teknikkane som vart brukt.

Det er i dette maleriet brukt ein dekomposisjonsteknikk, altså rekonstruksjon av motiver. Simultanperspektiv og fleirperspektiv vart også tatt i bruk ettersom vi ser ting frå fleire sider samstundes.

Det er ingen djupn i bildet og ikkje et konkret fokus, det bryter med sentralperspektivet. Vedlegga er dagsaktuelle på kvar sin måte.

«Der skreg en fugl» bærer bodskapet «gjer det betre for det sjølv», noko som aldri kjem til å være uaktuelt.

Diktet er derfor tidløyst, sidan det alltid vil kunne brukast som ein inspirasjonskjelde til å endre seg sjølv.