Forstår vi eigentleg kvarandre så godt som vi trur? | Essay

Innledning
Då eg fikk oppgåva å skrive eit essay om dei skandinaviske språka, blei eg sittande og tenkje. Dersom nokon spør deg om du forstår svensk og dansk, kva ville du svart? Eg reknar med at dei fleste ville svart som meg: “ja, eg forstår svensk og dansk.” Men gjer vi eigentleg det?

Utdrag
Eg var 14 år gammal og i Sverige med ei venninne.

Ho hadde reist til Sverige kvar einaste sommar sidan ho var tre år gammal og snakka svensk flytande. Eg derimot, kunne ikkje skryte på meg det same. Vi hadde blitt kjent med nokre søte svenske gutar og var lykkeleg forelska båe to.

Ein kveld vi satt og snakka med gutane ved eit leirbål kom ein gut med gammaldagse kleder gåande mot oss. “Han var rar” kviskra eg leande til ein av dei svenske gutane, uvitande om at “rar” på svensk betyr søt. Han glodde sjølvsagt på meg som om eg nettopp hadde sagt at jorda var flat.

Eg såg forvirra på venninna mi som lo så tårene spruta og opna munnen for å spørje ho kvifor ho lo. Før eg fikk sagt noko påstod ho – framleis leande, til dei tydeleg forvirra gutane at eg hadde litt “sær smak i gutar”. (Ja, tusen takk.)

Få gratis tilgang til oppgaven

Last opp en av dine egne oppgaver og få tilgang til denne. Det tar bare 2 minutter